Chciałbym usłyszeć, kto się odważy oprzeć moim żądaniom?Jeżeli jest taki, wpakuję mu w ciało wszystkie złe duchy ziemi i piekła!Szejk odwrócił się do swoich ludzi i zawołał: Ludzie i wojownicy Szeraratu, rozstrzygnijcie, czy on ma rację, czy ja. Czy powinienem osłaniać jeńców.Nie było odpowiedzi. W głębi duszy przyznali, że ma rację, ale żaden nie miał odwagi wypowiedzieć się przeciw czarownikowi, którego praktyki budziły strach. Czarownik roześmiał się szyderczo i rzekł: Czy słyszysz choć jedno słowo, szejku? Te psy uderzyły mego syna nad Bir Nadahfa batem w twarz; w odpowiedzi na tę zniewagę zagroził im szeba et thar, Iwem krwawej zemsty, lwem... Przerwał, wykonywując ruch, dowodzący, że jakaś dobra myśl strzeliła mu do głowy. Po chwili obrzucił nas wzrokiem triumfującym i rzekł do szejka po przyjacielsku jak gdyby nic nie zaszło: Przyznam ci rację, o szejku, jeżeli przyzna ci ją zgromadzenie starszych. Każ je zwołać. Niechaj rozpoczną natychmiast naradę. Posłuchamy, co o tych psach powiedzą doświadczeni.

(Reklama: język angielski )